استاد شهریار

قضا انسانلاره مغرور ادیبده

ریاست گوزلرینی کور ادببده 

چالیپ چالخاشدریپ اوضانه تاکه

 بساط عیش ونوشین جور ادیبده

توتوپ گرد وغباره زور وتزویر

که قلبین گور نجه مستور ادیبده

الیب اطرافین افرادی طمع کار

حقیقتدن گوزینی دور ادیبده

عنان دست نادانه ورنده

قلوب ملته رنجور البده

قورندا زورویلن دارلحکومه

هر ایشده دوستلارین منظور دیبده

بویرده چونکه اشپز ایکی اولده

غذانه بی نمک یا شور ادیبده

بو امره مات وهیران قالموشم من

سیزه کیم بوایشه مجبور ایدیبده

قرانلوقدا چکیب باشیزه یاتدیز   

ایوخ دشمن سیزه محسور ایدیبده

سیزیلار نی تکین همواره صابر

ولاکن حق سوزن منشور ادیبده

تاجیر دئدی:

- بۇ قۇلۇن قییمتی هله بئش یۆز‌دن ده یۇخارێدێ. کئفین چکیر آل,

کئفین چکمیر آلما.

وزیر گئدیب پادشاها اهوالاتێ دانێشدێ. پادشاه دئدی:

- گئت, همین قۇلۇ آل!

وزیر بئش یۆز تۆمن گتیریب تاجیره وئردی, ایلیاسێ آلدێ, گتیریب پادشاهێن

قۇللارێ‌نێن ایچینه اؤتۆردۆ.

تاجیر ده همین پۇلۇ الینده مایا ائلییب آلێش-وئریشینه باشلادێ.

تاجیر آلێش-وئریشینده اوْلسۇن, ایلیاس دا قۇللارێن ایچینده اوْلسۇن, سنه

کیم‌دن دئییم, بیزیم بۇ شهرین جاوان پادشاهێندان. بیر گۆن پادشاها

بیر گؤزل آت گتیردیلر. هامێ آتا باخێب به-به دئدی, هئچ کیم بیر ائییب

تاپمادێ. بیر‌دن پادشاهێن یادێنا دۆشدۆ کی. آخێ منیم بیر قۇلۇم وار,

آتێ چوْخ یاخشێ تانێیێر. تئز امر ائلدی ایلیاسێ گتیردیلر. پادشاه دئدی:

- ایلیاس, بۇ آت نئجه آتدێ?

ایلیاس باش اییب دئدی:

- قیبلئیی-عالم ساغ اوْلسۇن, بۇ آتا هئچ بیر سؤز یوْخدۇ. آت بیرینجی آتدێ.

اما بۇنۇن بیر ائیبی وار کی, سۇیا گیرسه یاتار.

هامێ دئدی:

- هئچ ائله شئی اوْلماز.

ایلیاس دئدی:

- پادشاه ساغ اوْلسۇن, منیم دؤولتیم یوْخدۇ, آجاق باشێمێ گیروْو

قوْیارام. آتێ سالاق سۇیا, اگر یاتماسا منیم بوْینۇمۇ وۇرۇن!

بلی, آتێ میندیلر, سۇیا وۇردۇلار. آت سۇیا گیرن کیمی یاتدێ. هامێ

متتل قالدێ.

بایاتیلار (دو بیتی های آذری)

بایاتیلار (دو بیتی ها) ادبیات شفاهی آذری زبانان  محسوب می شوند که در کران تا کران  این دیار با نام بایاتی شهرت دارد و  یکی از رایجترین انواع منظوم ادبیات عامیانه این سرزمین است.  
این نغمات نغز و دلکش که از زندگی و عواطف و رازها و نیازهای مردم ساده و پاکدل مایه می پذیرند و در قالب الفاظی روان و بی تکلف جای می گیرند،از چنان لطف و خلوص و صفا و صراحتی برخوردارند که بخصوص وقتی با آهنگ ویژه خود و با نوائی گیرا خوانده شوند، عنان از کف دل می ربایند و سرشک بر چهره ی احساس می افشانند.  و تحول و دگرگونی عظیمی در انسان به وجود می آورد که  به راحتی نمی توان توصیف نمود. البته با التفات به حال و هوای و مزاج اشخاص متفاوت خواهد بود.
اعتقاد مردم شهر و روستا به این آثار موزون و دلفریب تا بدان پایه است که بایاتی ها را حسب حال و آیینه سرنوشت نمای خویش می پندارند و بهنگام ملال و سرگشتگی و حرمان برآن توسل می جویند و بعنوان تفال از آن مدد و مراد می طلبند.
عنوان بایاتی ها به احتمال زیاد از نام «بیات»یا«بایات» ماخوذ است.بایات ها از جمله قبائل متعددی بودند که در دورانهای کوچ و اوتراق به آذربایجان آمده و در آنجا سکنی گرفته اند و بعد در ترکیب مردم این دیار مستهلک گشته اند .

من عاشیقام هر آیلار
هر اولدوزلار ،هر آیلار
بوردا بیر گول بیتیبدی،
سوسوزوندان هارایلار.

ایشته سکسن یاشیندا بئلی بوکوک بیر قادین

آیلار, ایللر بیلمه‌دن قیرمیش قولون, قانادین.

زامان چکمیش جانینا گؤزلری‌نین نورونو,

عومرو آلمیش الیندن قلبی‌نین سورورونو.

ووجودونون سون باهار یارپاغیندان فرقی یوخ,

دوداغیندا بیر گولوش, بیر قاینایان شرقی یوخ.

چوهره‌سینده پریشان بولودلارین وار عکسی,

اللرینده سرینلیک - بیر مزار هدیه‌سی.

ام‌میش اوزون ایللرین باهارینی, قیشینی,

مجلیسلرین بولونموش نشه‌سینده, قمینده.

بوروموش ان نهایت کؤلگه‌لر باخیشینی,

ایندی گزر خیالی مزارلیق عالمینده.

او یئنه یاشاماقدان بیقمامیش, اوسانمامیش,

او یورغون, او ضیاسیز, او قوه‌سیز, او قامیش

ووجودیله یئنه ده عومور سورمک ایستییور,

“اه نه اولور بیر آز دا گؤزلریم گؤرسه!..” دییور.

ائی هنوز گنجلیگی‌نین دملرینی یاشییان,

قلبینده گور دالغالی چاغلایانلار داشییان,

او سکسن یاشلی قادین یاشاماق ایستییورکن

بیلمم نیچین حیاتدان اوزاقلاشماداسین سن?

امیر مختاری