علي اي هماي رحمت !... (مرحوم شهریار)


چاپ فرستادن به ایمیل

مرحوم آية الله العظمى مرعشى نجفى فرمودند: شبى توسل پيدا كردم تا يكى از اولياى خدا را در خواب ببينم ، آن شب در عالم رؤ يا مشاهده كردم در زاويه مسجد كوفه نشسته ام و امير مؤ منان على (ع ) با جمعى حضور دارند.


حضرت فرمودند: شعراى اهل بيت ما را بياوريد، ديدم چند تن از شعراى عرب را آوردند، افزود: شعراى فارسى زبان را هم بياوريد، آن گاه ((محتشم كاشانى )) و چند تن از شعراى فارسى زبان آمدند، فرمودند: ((محمد حسين شهريار)) را بياوريد! وى آمد، حضرت خطاب به شهريار گفتند: شعرت را بخوان ، او اين سروده را خواند:

علي اي هماي رحمت تو چه آيتي خدا را
که به ماسوا فکندي همه سايه‌ي هما را

 

دل اگر خداشناسي همه در رخ علي بين
به علي شناختم من به خدا قسم خدا را
به خدا که در دو عالم اثر از فنا نماند
چو علي گرفته باشد سر چشمه‌ي بقا را
مگر اي سحاب رحمت تو بباري ارنه دوزخ
به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را
برو اي گداي مسکين در خانه‌ي علي زن
که نگين پادشاهي دهد از کرم گدا را
بجز از علي که گويد به پسر که قاتل من
چو اسير تست اکنون به اسير کن مدارا
بجز از علي که آرد پسري ابوالعجائب
که علم کند به عالم شهداي کربلا را
چو به دوست عهد بندد ز ميان پاکبازان

ادامه نوشته

ضربت خوردن حضرت علی (ع)(غلامرضا هادی اردبیلی)

گواه  اول  الله  سنون ایونده

بولوندی باشیم سنان قمر تک

شکستـه  دلـدن  قلج یرینـدن

ترابـه قانیم آخـور  گهـر تک

 

بو قانلی تربت بو سجدگاهیم

بو قانلی صورت بو من  اللهی

بو امر  معبود  بو عهد  معهود

بو  امتحاننون  بو  سن  اللهی

تمـام  سّـر  ضمیـریم  اولدی

حضـور  پـاکــه  علن  اللهی

دوشوبله  خیبر گشا  ایکی ال

کناره  ایندی  شکسته پرتک

 

رضا سن اولسون   هامی  بلایه

ره   وفـاده   رضـایـم   الله

علیدن  اوزمه  عطا   و  لطفون

قاپوندا   بیکس  گدایم  الله

باشیم بولوندی سنون یولوندا

قبوله    یتسه   فــدایم  الله

جهانـدا   اولماز  منیم  نصیبیم

بو بیرمبارک گوزل سحر تک

 

بو صبح صادق منی قوتاردی

ملال  و رنج  و   زماندان الله

شماتت  اهلی  یتشدی  کامه

قوتاردی جانیم جهاندان الله

 بو دل شکسته بو زار و خسته

قوتاردی  زخم  زباندان  الله

غم   فقیران  چکوردی  ناره

یانان وجودی  شرار  دَرتک

 

 

 

اولار که  گوزلردیلر   علینی

گجه زمانی   دوشوبله  درده

نه فرش و بستر نه ده غذا وار

باتوبلا  گرد  و  غبار ، گرده

گئدور بو جسمیم فنا جهاندان

قالوبدی  روحیم  خرابه لرده

قضاده  گویا  نظاره گردور

بو اهل درد و غمه قدر تک

 

نه بیر نفردن واریمدی حاجت

نـه  انتظـار      عیادتیـم  وار

نه تیغ  دستیم  نه  تاب  قلبیم

نه  عرض  ذکر  و  بلاغتیم وار

علینی عفو ایت قصوریم اولسا

اللهـی  سنـدن  خجالتیم  وار

آخور  سرشگیم  جمال   زرده

گجه  زمانی   آخان  قمر  تک