سورو -جهنمده بیتن گول

حدود 30- 40 سال پیش در اطراف شهر قزوین در روستایی در دامنه کوه های الموت دانش آموز و دختر ساده و پاکی می زیست به نام سورو. داستان از اینجا شروع می شود که سورو علاقمند و عاشق سرباز معلم خود به اسم ایوب می شود.غافل از اینکه او همسر و فرزند دارد.

پس از مدتی معلم به قصد خانه و همسر روستا را ترک می کند. سورو هم که عاشقی دل باخته بود خانه و کاشانه ی خود را رها می کند و به دنبال معشوق خود راهی شهر اردبیل می شود و پس از پرس و جوی زیاد خانه ی عشق خود را می یابد ولی وقتی در را می زند، زن او را می بیند.

سورو وقتی خود را فریب خورده می بیند دچار جنون شده و در کوچه پس کوچه های شهر اردبیل آواره می شود.

عاصم اردبیلی شاعر توانای شهر اردبیل این ماجرا را با عنوان" سورو جهنم ده بیتن گل(سورو، گل روئیده در جهنم)" به نظم می کشد.





فلکین قانلین الیندن بیر آتلمیش یئره اندی

دست خونین فلک ، بخت برگشته ی دیگری را به دنیا آورد

بیر فلاکت آنانین جان شیره سیندن سوتون امدی

و از شیره جان مادری فلاکت زده چشید

بوللی نیسگیل شله سین چینینه آلدی

تیره بختی خود را به دوش کشید

تای توشوندن دالی قالدی ساری گل مثلی سارالدی

از همزادان خود عقب ماند و مانند گل زردی پژمرده گشت

گونو تک باغری قارالدی

دلش نیز بسان زندگی اش تیره و مکدر شد

درد الیندن زارا گلدی گونو گوندن قارا گلدی

بی ملایمتی روزگار ازرده خاطر کرد و روز به روز سیه بخت تر گشت

خان چوبانسیز سئله تاپشیرسین اوزون یوردوموزا بیر سارا گلدی

ادامه نوشته

بخش هایی از حیدر بابابیه سلام(شاهکار استاد شهریار)

 

حیدربابا ، دوْنیا یالان دوْنیادى

سلیماننان ، نوحدان قالان دوْنیادى

اوغول دوْغان ، درده سالان دوْنیادى

هر کیمسَیه هر نه وئریب ، آلیبدى

افلاطوننان بیر قورى آد قالیبدى


حیدربابا ، یار و یولداش دؤندوْلر

بیر-بیر منى چؤلده قوْیوب ، چؤندوْلر

چشمه لریم ، چیراخلاریم ، سؤندوْلر

یامان یئرده گؤن دؤندى ، آخشام اوْلدى

دوْنیا منه خرابه شام اوْلدى


عم اوْغلینان گئدن گئجه قیپچاغا

آى کى چیخدى ، آتلار گلدى اوْیناغا

دیرماشیردیق ، داغلان آشیردیق داغا

مش ممى خان گؤى آتینى اوْیناتدى

تفنگینى آشیردى ، شاققیلداتدى

...

منیم آتام سفره لى بیر کیشییدى

ائل الیندن توتماق اوْنون ایشییدى

گؤزللرین آخره قالمیشییدى

اوْننان سوْرا دؤنرگه لر دؤنوْبلر

محبّتین چیراخلارى سؤنوْبلر

...

بیر سوْروشون بو قارقینمیش فلکدن

نه ایستیوْر بو قوردوغى کلکدن ؟

دینه گئچیرت اولدوزلارى الکدن

قوْى تؤکوْلسوْن ، بو یئر اوْزى داغیلسین

بو شیطانلیق قورقوسى بیر ییغیلسین

بیر اوچئیدیم بو چیرپینان یئلینن

باغلاشئیدیم داغدان آشان سئلینن

آغلاشئیدیم اوزاق دوْشَن ائلینن

بیر گؤرئیدیم آیریلیغى کیم سالدى

اؤلکه میزده کیم قیریلدى ، کیم قالدى


من سنون تک داغا سالدیم نَفَسى

سنده قئیتر ، گوْیلره سال بوسَسى

بایقوشوندا دار اوْلماسین قفسى

بوردا بیر شئر داردا قالیب ، باغیریر

مروّت سیز انسانلارى چاغیریر

حیدربابا ، غیرت قانون قاینارکن

قره قوشلار سنَّن قوْپوپ ، قالخارکن

اوْ سیلدیریم داشلارینان اوْینارکن

قوْزان ، منیم همّتیمى اوْردا گؤر

اوردان اَییل ، قامتیمى داردا گؤر

بوراخ اللریم

بوراخ اللریمی داها
الیم الینده اوشودو
آیریلیق زامانی گلدی
بو دا آللاهین ایشیدی
سن اوزومه باخا – باخا
یازما هر ایشی گوناها
اللریندن اوچدو داها
سئوگی بیر فورصت قوشویدو
..
هیچ بیلدین می نه لر چکدیم؟
سنلی واختدا دا تکیدیم
اول آخیر گئده جکدیم
بو عشق حسرته توش ایدی
..
بیر آد داشییریق ایندی
« یوخ » دئمه دیک کیم نه دئدی
هر کس منه سئوگیلیدی
هر کس ده سنه کیشیدی
..
سؤندوردون قلبیمده اودو
بیر گونلوک سئوگیدیر آدی
بلکی سنه باهار اولدو
آمما منیم چون قیشیدی
..
بوراخ اللریمی داها
الیم الینده اوشودو
طالع بیزی گرروشدوردو
بودا آللاهین ایشیدی
دستم را رها کن


دستم را رها کن دیگر
دستم در دستت سردش شد
زمان جدائی رسید
این هم کار خدا بود
..
در حالی که نگاهم می کنی
هر چیزی را به حساب گناه ننویس
عشق پرنده فرصت بودکه
از دستهایت پر کشید
..
هیچ فهمیدی چه ها کشیدم
با تو هم من تنها بودم
اول و آخرش رفتنی بودم
این عشق همراه حسرت بود
..
اسمی را همراه داریم
به هیچ کس نه نگفتیم
هر کسی سوگلی من است
هر کسی یار تو هست
..
آتش دلم را خاموش کردی
اسمش عشق یک روزه است
شاید بهار تو بود
اما زمستان من بود
..
دستم را رها کن دیگر
دستم در دستت سردش شد
زمان فراق رسید
این هم کار خدا بود

در این تصویر چه می بینید؟!! (عکس)

در این تصویر به جز خط‌های عمودی سفید و مشکی، چه تصویری را مشاهده می‌کنید؟

برای مشاهده تصویر پنهان در این مطلب می‌توانید از مانیتور چند قدم فاصله بگیرید حالا به ما بگویید در این تصویر چه مشاهده کردید؟

اشعار ترکی علی آقا واحد

دیدیم:ای غنچه دهن ،کونلومی قان ایله میسن

دیدی:«بیجا یره عشقمده فغان ایله میسن»

دیدیم:انصاف ایله اینجیتمه منی عاشقینم

دیدی:«گیت،سریمی دنیایه عیان ایله میسن »

دیدیم:آغلاتما منی سرو بویون شوقینده

دیدی:«گوزیاشینی بیهوده روان ایله میسن»

دیدیم:آخر گوزلیم ،باغ و بهاریم سن سن

دیدی:«سن عمرینی حسرتله خزان ایله میسن»

دیدیم:آز چکمه میشم گوزلرینین حسرتینی

دیدی:« ئوز کونلونی یر سز نگران ایله میسن»

دیدیم:عشقینده اسیرم ،منه بس خیری نه در؟

دیدی:«اولده بو سوداده زیان ایله میسن»

دیدیم:عشق آتشی نیلر منه ؟قورخان دگلم

دیدی:«بیچاره ،یانارسان،نه گمان ایله میسن ؟»

دیدیم:ای گل ،من ازلدن ده گوزه ل عاشقیم

دیدی:«سن روحینی عشق ایله جوان ایله میسن

دیدیم:هر گون سر کویینده دولانماقدر ایشیم

دیدی:«واحد،نه گوزه ل یرده مکان ایله میسن»