+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم تیر 1389ساعت 22:44  توسط امیر  | 
متنهای ادبی-احساسی-اشعار و ترانه های سروده شده یا تنظیم شده توسط نویسنده

لای لای دئيیر منه آناميـــن مهربـــان سسی !

 

صبح اولدی هر طرفدن اوجالدی اذان سسی !

گـــويا گليــــر ملائـکه لــــردن قــــرآن سسی !!!

بير سس تاپانميـــرام اونا بنزه ر، قويون دئيیم :

بنزه ر بونا اگـر ائشيديلسيدی جـــان سسی !!!

(صبح شد و از هر سمت ، صدای اذان بلند شد ! گویا که از فرشتگان ، صدای قرآن می آید !!! صدایی مثل آن نمی یابم ، بگذارید بگویم که اگر صدای جان شنیده می شد ، به آن شبیه بود !!!)

سانکی اوشاقليقيم کيمی ننيمده ياتميشام ...!

لای لای دئيیر منه آناميـــن مهربـــان سسی ! 

سـانکی سفرده يم اوياديــرلار کی دور چاتاخ !

زنگ شتر چالير ، کئچه رک کـــاروان سسی !!!

(گویا بسان دوران کودکیم که در گاهواره آرمیده ام ، صدای مهربان مادرم برایم لالایی می گوید ! یا اینکه در سفر هستم و بیدارم می کنند که برخیز تا به مقصد برسیم ! زنگ شتر نواخته می شود که کاروان دارد عبور می کند !!!)

سانکی چوبان ياييب قوزونی داغدا نی چالير ! 

رؤيا دوغـــور قوزی قولاغيندا چوبـــان سسی !!!

جسميم قوجالسادا هله عشقيم قوجالميوب

جينگيلده ييـر هله قولاغيمدا جـــوان سسی !

(یا اینکه چوپان ، گوسفندان را پراکنده است و در کوه نی می زند و این صدای چوپان در گوش گوسفندان رویا می آفریند !!! اگر جسمم هم پیر شده باشد ، هنوز عشقم پیر نشده است ! و در گوشم هنوز صدای جوانی طنین انداز است !!!)


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم تیر 1389ساعت 15:47  توسط امیر  | 
يالان دنيا
سنين بهــره ن يئين كــيم ديــر ؟
كيمينكي سن ؟ ييه ن كيم دير ؟
سنه دوغـري دئيه ن كــيم ديـر ؟
يـــالان دنيــــا ، يــــالان دنيـــا
...
ســني فــــــــــــرزانه لــر آتـــدي
قــاپيب ، ديــــوانه لـــر تــوتــدي
كــيمي آلدي ، كــيمي ســاتدي

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم تیر 1389ساعت 21:59  توسط امیر  | 

یارین بویون قوجاخلادیم یارآغلادی من آغلادیم

دست بر گردت بار انداختم يار گريست و من گريستم

ییغشدی قونشولار بوتون جار آغلادی من آغلادیم

همسايه ها جمع شدند همه همسايه گريست و گريستم

باشیندا قارلی داغلارا دانشدیم آیرلیق سوزون

به قله هاي پوشيده از برف حديث جدايي گفتم

بیر آه چکیب باشینداکی قار آغلادی من آغلادیم

آهي كشيد برفش گريست و من گريستم

طاریمدا نار آغاجلاری منی گوروب دانیشدیلار

(طارم از شهرستانهاي زنجان) درختان انار طارم مرا ديدند به حرف آمدند

بویومو زیتون اوشاخدی نار آغلادی من آغلادیم

زيتون نازم را كشيد و انار گريست و من گريستم

ایله که اسدی بیر خزان تالاندی گوللیرم منیم

چون باد پائيزي وزيدن گرفت و گلهاي من به تاراج رفت

خبر چاتینجا بولبوله خار آغلادی من آغلادیم

تا خبر به بلبل برسد خار گريست و من گريستم

اورک سوزون دئدیم تارا سیملر اولدی پارا پارا

حرف دل را چو با تار گفتم سيمهايش پاره پاره شد

یاواش یاواش سیزیلدادی تار آغلادی من آغلادیم

با سوزي آرام تار گريست و من گريستم

دئدیم کی حق منیم کی دیر باشیمی چکدیلر دارا

گفتم كه حق بامن است و سرم را به دار كشيدند

طنف سیخاندا بوینومو دار آغلادی من آغلادیم

وقتي طناب دار گردنم را مي فشرد دار گريست و من گريستم 

جعفری یم بویوم بالا غم اورکده قالا قالا

كوچكتون جعفري با سنيه اي مالامال دردم

یار جانمی آلا آلا یار آغلادی من آغلادیم

در حالي جان به يار تقديم مي كنم يار گريست و من گريستم 

 

+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم تیر 1389ساعت 14:44  توسط امیر  | 

+ نوشته شده در  جمعه هجدهم تیر 1389ساعت 16:13  توسط امیر  | 

مدرسه ده موعلليم                        يئنه دؤيدو اليمدن

باجارماديم فارسي'ني                    ايراد توتدو ديليمدن

 دئديم: آغا موعلليم                       وورما، گؤينه دي اليم

نه دير آخي گوناهيم                       توركو'دور منيم ديليم

ياپيشدي قولاغيمدان                      دئدي: بوراخ توركو'نو

او قالدي ائوينيزده                           اونوت گئتسين كؤكونو

اؤيره نمه سن آب – بابا                    آچاجاقسان اليني

كؤتك يئيه ندن سونرا                       اونودارسان ديليني

 سنين هاران تورك'دور؟                      آذري'سن ، آذري

كيم اؤيره ديبدير سنه                        بئله يانليش سؤزلري


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم تیر 1389ساعت 9:53  توسط امیر  | 

+ نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم تیر 1389ساعت 11:48  توسط امیر  | 

شهريار گلواني

 

 ترجمه: عليرضا ذيحق

 

 سن و من

 

 

خيال لار ايلديريم لي قانا دلارلا

عاطيفه ني ايشيل ـ ايشيل پارلاتسادا

باخيش لارين كسكين لي يي

و دوشونجه نين درين لي ديركي

بير قلم ين رقصيني

شيمشك لره چئويرير.

 

سن ايله من

بير عؤموردي يوللارداييق

و آدديم لاريميز بياض پارلاق ديلك لرتكين

آچيق آيدين اولسادا

هله بير سير كيمي هوندور داغ كيمي

گيزلي دير ايتيب دير دومان دا چن ده!

 

بو قيزيل توپراقين گؤزل گؤيچك قيزلاري

"اورين" ين سئيرينه چيخان آنلاردا

آديني بير ماهني تك سسله يه جك لر

و دوداقلاري بير غونچه تك

سندن آلاراق، گول چيچه يين عطريني

ياياجاق لار عشق ين رنگيني!

 

اينسانلار اينسانليقي ياشادان كيمي

بو ياشار تورپاق دا دا

ياشارليق وارسا

قلمين مين لر آت كيمي كيشنه يه رك

سنين لال حنجره ني سسله ده جك لر.

 

سن ايله من

اوزون ـ اوزون يوللارداييق

گؤرونمز سئحيرلي بؤيوك سيرلارتكين

+ نوشته شده در  شنبه پنجم تیر 1389ساعت 14:55  توسط امیر  | 
تصویر




ویژگی سخن

شهریار روح بسیار حساسی دارد. او سنگ صبور غمهای نوع انسان است.اشعار شهریار تجلی دردهای بشری است.
او همچنین مقوله عشق را در اشعار خویش نابتر از هر شعری عرضه داشته است.
در ایام جوانی و تحصیل گرفتار عشق نا فرجام ، پر شرری می گردد. عشق شهریار به حدیست که او در آستانه فارغ التحصیلی از دانشکده پزشکی ،درس و بحث را رها می کند و دل در گرو عشقی نا فرجام می گذارد :

دلم شکستی و جانم هنوز چشم براهت
شبی سیاهم و در آرزوی طلعت ماهت
در انتظار تو چشمم سپید گشت و غمی نیست
اگر قبول تو افتد فدای چشم سیاهت

اما این عشق زمینی بال پرواز او را بسوی عشق نامحدود آسمانی می گشاید.

قفسم ساخته و بال و پرم سوخته اند
مرغ را بین که هنوزش هوس پرواز است!

سالها شمع دل افروخته و سوخته ام ------------- تا زپروانه کمی عاشقی آموخته ام

عجبا که این عشق مسیر زندگی شهریار را تغییر دادو تاثیری تکان دهنده بر روح و جان شهریار نهاد و جهان روان او را از هم پاشید.

آسمان چون جمع مشتاقان پریشان می کند----------- درشگفتم من چرا ازهم نمی پاشد جهان

این عشق نافرجام بحدی در روح و روان او ماندگار شد که حتی هنگام بازگشت معشوق، عاشق به وصل تن نداد .

آمدی جانم بقربانت ولی حالا چرا ------------ بی وفا حالا که من افتاده ام از پا چرا!؟

شهریارهمانگونه که به سرزمین مادری و رسوم پدر خود عشق می ورزد اشعار بسیار نغزی در خصوص مقام مادر و پدر به زبانهای ترکی و فارسی سروده است:

گویند من آن جنین که مادر ------- از خون جگر بدو غذا داد
تا زنده ام آورد به دنیا ---------- جان کند و به مرگ خود رضا داد
هم با دم گرم خود دم مرگ --------- صبرم به مصیبت و عزا داد
من هرچه بکوشمش به احسان ------ هرگز نتوانمش سزا داد
جز فضل خدا که خواهد اورا --------- با جنت جاودان جزا داد


شهریار در شعر بسیار لطیف «خان ننه» آنچنان از غم فراق مادربزرگ عزیزش می نالد که گویی مادربزرگش نه بلکه مادرش را از دست داده است!

عـلاقـه به آب و خـاک وطن را شهـریار در غـزل عید خون و قصاید مهـمان شهـریور، آذربایـجان، شـیون شهـریور و بالاخره مثـنوی تخـت جـمشـید به زبان شعـر بـیان کرده است.

شهریار شاعر سه زبانه است. او به همه زبانها و ملتها احترامی کامل دارد. در اشعار او بر خلاف برخی از شعرای قومگرا نه تنها هیچ توهینی به ملل غیر نمی شود بلکه او در جای جای اشعارش می کوشد تا با هر نحو ممکن سبب انس زبانهای مختلف را فراهم کند. اشعار او به سه زبان ترکی آذربایجانی،فارسی و عربی است .

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم تیر 1389ساعت 13:48  توسط امیر  |